Fanfare st. Willibrordus

HOE HET OOIT BEGON...

Anno 1922 kwam vanuit Maasbree dhr. L. Winkelmolen in Neerkant wonen. 
Hij vestigde zich op de toenmalige Jan Truyenboerderij in de Schelm. De boerderij is op
10‑5‑19402 bij het begin van de tweede wereldoorlog, afgebrand.
Bij deze boerderij stond een Lindenboom. Deze plek is de oorsprong van de fanfare.
Winkelmolen was als militair bij de soldatenkapel geweest. Hij was een echte muzikant.
Spoedig wist hij een aantal muzikanten om zich heen te verzamelen.
's‑Zomers werd dan in de avond onder de grote lindenboom muziek gemaakt.
Medespelers waren o.a.: 
Toon, Frans en Tinus Verstappen (van Giete Pier), Frans en Sjefke Fransen (van de Mulder), 
Willem Geris, Piet Gerardts (uit de Bus), Jac Gerardts (Boonhof) en Fritske
Lammers. Regelmatig werd met eigen instrumenten als vriendenclub gespeeld. 

Pastoor Snoeys hoorde van deze bijeenkomsten en was niet erg gerust, hij was bang dat ze te veel in café's terecht zouden komen. Op zijn initiatief is toen op 17 oktober 1927 de kerkelijke fanfare St. Willibrordus opgericht. Het toenmalige kerkbestuur schonk de fanfare een bedrag voor aankoop van instrumenten. Het eerste bestuur was bij de oprichting eveneens alle inwoners afgegaan voor een geldelijke bijdrage. Zoals vroeger gewoonte was, bleef de pastoor nauwlettend op de ontwikkelingen toezien; mocht het de verkeerde kant opgaan, dreigde hij met teruggave van de kerkelijke schenking. De dirigent werd dhr. Vaes uit Meijel (vader van Joep). Geleidelijk aan werd de zeggenschap van de pastoor minder, er werden statuten opgesteld, de vereniging kreeg
meer eigen verantwoordelijkheid.

Zoals dus gezegd was Pastoor Cornelis Joannes Snoey was in 1927 de initiatiefnemer voor de oprichting van:

Kerkelijke Fanfare St. Willibrordus Neerkant.

De eerste voorzitter werd, hoe kan het ook anders, Dhr L. Winkelmolen. In het begin konden diverse leden nog niet bij optredens meespelen. Ze zaten wel bij de groep maar ze hadden een propje in hun instrument om geen geluid te kunnen produceren. Playback, en dat vóór de geboorte van Hennie Huysmans. Repetities werden gehouden in de toenmalige jongensschool, maar ook bij Broekmans in de bakkerij, bij Café Cleutjes, Café Gerardts (Boonhof) en Café Verheyen.
Dorst hebben de mannen van vroeger kennelijk niet geleden. Soms trok men naar de
bakkerij van Sjefke Fransen (de Mulder). Na afloop trakteerde Sjefke op een pot bier. De eerste secretaris / penningmeester was Jac Gerardts. Hij zat na de repetitie aan een tafeltje en elk lid kwam dan telkens tien cent contributie betalen. Café Gerardts (Boonhof) trok vanwege de gunstige ligging veel klanten uit Meijel. Aangezien de waard ook veel mensen in Meijel kende had de fanfare dan ook diverse Meijelse donateurs. Volgens Jac Gerardts zijn de eerste instrumenten in België aangekocht en per tram in Meijel aangekomen. Met paard en kar werden de instrumenten in Meijel opgehaald. Na enkele jaren intensief repeteren, is de vereniging in 1929 voor de eerste keer op
concours geweest in Zaltbommel. Solist was, jawel, L. Winkelmolen op bariton. Mede door zijn sublieme partij wist de fanfare in de laagste afdeling een 1e prijs te behalen. Voordat men op concours ging heeft de pastoor het eerste vaandel (drapeau) geschonken. Dit hangt nu nog in het repetitielokaal. In eigen dorp werden diverse optredens verzorgd o.a. festivals op de kiosk bij het plein van de toenmalige jongensschool, achter Lindere Nella. Ook werd 1 x per jaar een feestavond gehouden. Sil van Rijt zorgde voor worstenbrood. Veel zout erin, dus goed drinken. Uit elk gesprek met mensen van 't eerste uur blijkt, dat uitgaan ‑feest vieren, drinken en dus plezier maken‑ hoog in het vaandel stond. De fanfare verzorgde regelmatig toneeluitvoeringen die met concerten gecombineerd werden. Dhr. M. Creemers (voorheen Café Schoolzigt) instrueerde de toneelspelers. 
De voorstellingen gebeurden op zondag. 's‑Middags voor de vrouwen en 's avonds voor de mannen. Als het te laat werd kwam de pastoor een eind aan de voorstelling maken. Ook ontbood de pastoor vroeger wel sommige leden bij zich om te praten als ze het te bont gemaakt hadden. St Vincentius huis op de achtergrond. Deze foto hangt vergroot in ons repetitielokaal. Veel toenmalige leden zijn reeds overleden.

Ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van deze bloeiende vereniging, toen nog onder
leiding van C. Vaes, werd in 1937 deze eerste foto gemaakt. 

In de periode 1938‑1952 hebben naast de crisisjaren de gebeurtenissen van de tweede wereldoorlog ook de fanfare parten gespeeld. Tijdens de oorlog zijn veel instrumenten, archieven en ander, waardevolle spullen verdwenen dan wel door branden vernietigd. Actief muziek maken was moeilijk en na de oorlogsjaren begon de wederopbouw. Opmerkelijke activiteiten zijn er voor de fanfare in deze periode nauwelijks geweest.

HOE HET VERDER GING...

In 1952 werd de fanfare lid van de Bossche Bond. Ook na 1952 bleef het opmerkelijk rustig (wat betreft de successen) rondom onze fanfare. Men speelde. in de 2 e afdeling. In 1952 ging het korps op concours te Horst en behaalde slechts een 3de prijs.  In deze periode wilde het minder lukken. Nadat in 1953 dhr. Vaes als dirigent was gestopt kwam dhr. P. van Hoek die in 1955 werd opgevolgd door dhr. P. Steyvers. De bloei van de fanfare begon rond 1956. Op het concours te Veghel behaalde men de 1e prijs in de 4 e afdeling. In 1957 werd dit overgedaan te Overloon. Opnieuw een 1 e prijs in de 4 e afdeling, nu met promotie. In 1958 ging men opnieuw op concours te Helden waar in de 3 afdeling een 1 prijs behaald werd. In 1959 toogde het korps naar Meyel waar echter een 2 prijs behaald werd. Na intensief repeteren ging men hetzelfde jaar het opnieuw proberen, ditmaal in Tilburg. Nu wel een 1 e prijs én met promotie. Dit was het echte begin van de stijgende lijn. In 1960 weer op concours.  En nu een 1ste prijs met promotie naar de 1 ste afdeling.

UNIFORMEN.

Begin 1960 is een uniformenfonds ingesteld. Vijftien dames hebben op de feestavond in januari de handen in elkaar geslagen. Tien maanden later hadden ze f.10.000,-  bijeengebracht en konden nieuwe uniformen worden aangeschaft. Donkerblauwe uniformen, de colberts rijkelijk met ouddraad bestikt, de broek met goud afgebiesd. Naast de beschermheer had de fanfare dus in 10 maanden ook 15 beschermvrouwen. Voorwaar een prestatie, die prachtige uniformen. In 1961 behaalde het korps op het concours te Sambeek opnieuw een 1e prijs, nu in de 1e afdeling met promotie naar de afdeling uitmuntendheid. In 1962 vierde de fanfare het 35‑jarig bestaan. Reden waarom niet op concours werd gegaan. Hoofdprogramma rond dit 35-jarig bestaan was de organisatie van het Federatief Bondsconcours van de Bossche Bond met deelname van 29 verenigingen.

35-jarig bestaan


Nieuwe uniformen in 1960 (Bij elkaar gekregen door inzet van 15 vrouwen van de Fanfare)


40-jarig bestaan van de Fanfare

Fanfare 2005

JEUGDFANFARE.

In 1958 werd de jeugdfanfare opgericht, het was één van de eerste, zo niet dé eerste jeugdfanfare van Nederland. Al snel werd het jeugdige korps uitgenodigd bij allerlei festiviteiten en manifestaties en dat niet alleen in Neerkant. In 1961 werd voor het eerst deelgenomen aan een officieel bondsconcours meteen met succes: een eerste prijs. Een jaar later werd promotie behaald en in 1963 zelfs het Brabants kampioenschap. buitenlandse reizen en internationale festivals volgden elkaar op. Krefeld, Purmerend, Neerpelt, Zuid‑Laren, Waregem is slechts een greep uit het archief. In België was er een T.V.‑optreden na een festival en er wordt nog eens de wimpel veroverd in Drunen. 
De hoogtepunten moeten echter nog volgen. De KRO organiseert muziekwedstrijden in 1970. Na diverse voorronden de finale in het Turfschipin Breda. Daar wordt de jeugdfanfare winnaar van de lagere afdelingen. Een direct gevolg van dit succes was een uitnodiging voor een internationaal jeugdfestival in Cheb / Tsjechoslowakije. Maar ook bij een jeugdfanfare worden de leden ouder en stromen van tijd tot tijd door naar het seniorenkorps. Toch werd het muzikale peil niet noemenswaard lager. Festivals, concoursen en reizen bleven succesvol. In 1983 werd een groots feest georganiseerd t.g.v. het 25-jarig bestaan. In 2008 ging de fanfare ter ere van het 50 jarig bestaan van de jeugdfanfare naar op concertreis naar Luxemburg. Voor verdere info over de Jeugdfanfare nu, zie ‘Jeugdfanfare’.

35 jarig bestaan van de Jeugdfanfare

Optreden van de jeugdfanfare bij activiteiten van Jong Nederland

Jeugdfanfare Jeugdmuziekconcours Neerpelt 2005

DRUMBAND

Met maar liefst 40 leerlingen startte men in 1964 onder leiding van instructeur dhr. A. Beekman. Oefenen en nog eens oefenen op triplexplaatjes. Binnen 2 jaar deelname aan concoursen en in 1965 aanschaf van nieuwe uniformen. Een goede keus van het toenmalige bestuur, immers de uniformen worden nog steeds gedragen en ze mogen gezien worden. Binnen 8 jaar promotie naar de hoogste afdeling. Bij de Brabantse kampioenschappen behaalde het korps in 1979 de 1e plaats. 
Markant detail is dat veel leden van het korps uit dames bestaat. Door de bekwame leiding van dhr. Beekman bleef de groep lang bij elkaar. Door het hoge peil konden jeugdleden nauwelijks aansluiten. Begin 1983 stopte instructeur Beekman en daarbij tevens de kern van leden. Met merendeel nieuwe jeugdige leden moest het korps opnieuw beginnen. Cees Pynenborg uit IJsselstein werd aangetrokken die na enige tijd werd opgevolgd door Rob Linders als instructeur. 
Met grote inspanning werkte het korps aan een nieuwe opmars.

DE HOFKAPEL.

Bij de Carnaval hoort blaasmuziek. Elk jaar waren en zijn natuurlijk een aantal muzikanten bereid om samen met de Ulewappers dit feest te vieren. 
Niets is teveel, kan soms de een niet verschijnen dan wordt er gezorgd voor vervanging, immers de Ulewappers vieren op grootse wijze feest. 
Zolang de Ulewappers bestaan zolang bestaat de hofkapel.

Geschiedenis - Dirigenten / Instructeurs

NIEUWE DIRIGENT KWAM PRECIES OP TIJD

Medio jaren negentig ging het niet goed met de Neerkantse fanfare. Behalve een bestuurscrisis waren er ook financiële problemen en de toekomst leek verre van rooskleurig. Maar het spreekwoord: 'Als de nood het hoogst is dan is de redding nabij' bleek ook in dit geval weer eens op te gaan en het jaar 1995 kan gezien worden als een keerpunt. Dick Verdam bleek bereid de taak van voorzitter op zich te nemen en er kwam in datzelfde jaar ook een nieuwe dirigent in de persoon van Jo Laumen. Hij heeft nu bijna 16 jaar de muzikale leiding over het korps. In goed onderling overleg is echter besloten dat Jo na 16 jaar de fanfare te verlaten. Zo kan er een nieuw tijdperk beginnen in 2011 met een nieuwe dirigent.

Geschiedenis - Voorzitters